Architectuurwedstrijd :Een bakfriet in de maag?

Brussel vervangt tien oude frietbarakken en tovert ze om tot een uniform modern, maar authentiek frietkotenmodel. De frituristen reageren opgelucht. “Hoog tijd dat de verloederde barakken wat gemoderniseerd werden.”
Eind 2019 zullen tien Brusselse frietbarakken in éénzelfde nieuw jasje gestoken worden. Op die manier wil de stad een herkenbaar frietkotmodel ontwerpen die het gastronomisch patrimonium een nieuwe boost geeft. Daarnaast wil de stad een einde te maken aan de verloedering van bepaalde frietkoten door de bouw van nieuwe frietkoten te financieren en eigenaar te worden van de ‘bakstenen’. De symbolische plekjes uit onze hoofdstad krijgen op die manier een grondige makeover en zullen voortaan een duidelijk herkenningspunt vormen in het straatbeeld. Bovendien worden ze afgestemd op de noden van de uitbaters zodat die hun vak met meer comfort kunnen uitoefenen.
Het winnende model van architectenbureau Studio Moto toont een traditioneel frietkot met een klassieke luifel en toonbank, maar geeft een moderne toets met een reflecterende buitenwand uit glanzend aluminium en een uniek lichtgevend uithangbord.

Eigenheid respecteren

Acht verkavelde frietkoten en twee nog te bepalen kiosken, verspreid over het Brusselse gewest, worden in de loop van 2019 vervangen door het uniforme model. Toch is er geen sprake van gedwongen uniformiteit. “Het laatste wat we wilden bereiken, was een keten als McDonald’s creëren”, verklaart architect Thomas Hick. “Elke frituur heeft zijn fierheid, net als de wijk waarin de barak staat. Die eigenheid wilden we respecteren. De spiegelende buitenwand reflecteert letterlijk de omgeving. Bovendien benadrukt het unieke verlichte uithangbord de identiteit van de frituur.”

Ook de frituuruitbaters keurden het ontwerp goed. Zij zijn opgelucht dat hun versleten werkplek eindelijk wat gemoderniseerd wordt.

”Deze boost was hoognodig voor onze frituristen”, zegt Bernard Lefèvre, voorzitter van het Nationaal Verbond van Frituristen. “Frieten bakken is een sympathieke ambacht. Eentje die, als er niet voor gezorgd wordt, langzaam dreigt te verdwijnen zonder dat iemand het opmerkt. De Brusselse buitenstaande frituren hebben hun beste tijd gehad, waardoor de uitbaters twee keuzes hadden. Ofwel bloedden ze langzaamaan dood, ofwel moesten ze de barak herstellen. Maar frituristen zijn geen architecten. Daarom zijn we erg tevreden en dankbaar met dit project.”
Gouden zaakjes
Pascal Gemis van frituur Tabora op de Antwerpsepoort is ervan overtuigd dat een vernieuwd model gouden zaakjes met zich meebrengt. “Deze oude barak is verkommerd en weinig uitnodigend. Klanten trekken vaak hun neus op of kijken eens bedachtzaam rond. Toeristen mijden ons al helemaal. Dankzij het herkenbare model, beseffen ze meteen dat wij tot de iconische en kwaliteitsvolle frituren behoren.” Volgend jaar start de verwezenlijking van de frietkoten. Voor de renovatie wordt per frituur 50.000 euro uitgetrokken. Bedoeling is dat binnen twee jaar de tien frituuruitbaters in hun vernieuwd frietkot aan de slag kunnen.